Van de Doornburght

Op woensdag 22 December mocht ik samen met Kahlua mee op een drijfjacht in de bossen rondom Nordhorn Duitsland. Fred van Marion belde me de week ervoor op of ik mee wilde met Dick en Helen op een drijfjacht in de bossen. Daar hoefde ik niet heel erg lang over na te denken en heb die zelfde dag nog mijn dienst kunnen ruilen met dank aan mijn collega's. Fred is naar mij toe gekomen en samen met Tessa en Kahlua zijn we om 7.30 vertrokken richting Duitsland. De dag ervoor al de auto ingepakt met voldoende kleding en proviant voor Kahlua en mijzelf. Om 10.00 waren we op de afgesproken plaats en onder het genot van een lekker bakkie koffie de plannen doorgenomen. Achter Dick en Helen aangereden naar de rest van de jagers en voorjagers in het bos. Na de taktiek van de dag te hebben doorgenomen zijn we het bos in gegaan. Er lag ongeveer 20cm sneeuw wat het plaatje in mijn ogen helemaal compleet maakte. Ik liep naast Fred en Eddie op linie door het eerste perceel heen en al gauw merkte ik dat ik vééél te veel kleding had aangetrokken. Het zweet liep onder m'n pet vandaan regelrecht m'n laarzen in..... We maakten een hoop herrie zodat de hazen en/of fazanten naar we hoopten voor ons uit zouden schieten. Helaas, alles zat zo vast als een huis. De hazen lieten zich de hele morgen niet zien en de fazanten hadden ook ijsvrij. Nog meer pogingen om het wild los te krijgen zoals schoppen tegen takken, slaan tegen omgevallen hout, duwen tegen boomstronken leverde mij alleen maar een ernstig besneeuwd pak op en geen wild.. Gelukkig had niet alleen ik maar ook de rest last van dit fenomeen..:-) Kahlua had hier absoluut géén last van en rende heen en weer door het bos en hield mij ondertussen nauwlettend in de gaten. Elke keer als ze te ver naar mijn zin voor me uit ging kon ik haar makkelijk terugfluiten en was ze direct bij me. Ik kreeg kippenvel van haar gehoorzaamheid en liep met een brede glimlach door het bos. Inmiddels was het lunchtijd geworden en sjokten we met ons allen naar de beginplek. Daar was een mooi groot vuur, een biertap, frisdrank, de nodige schnaps en échte Hollandse Erwtensoep. Helemaal lekker. Kahlua lekker laten rusten in de auto en wij aan de sterke verhalen. De volgende drift was al snel gepland en pakten onze spullen bijeen. Kahlua trok behoorlijk aan de lijn en had er zichtbaar zin in. De eerste 2 driften leverde 1 haas en 1 houtsnip op... Iedereen begon zich een beetje zorgen te maken over het beeld van dit tableau en ging nog meer de best doen om het wild los te krijgen. Aan de linker en de rechter flank liepen ieder 3 geweren en aan de kop stonden er ook een stuk of 4. In de drift zelf liepen er ook een stuk of 4 mee maar nog steeds geen wild. Op een gegeven moment horen we een enorm gekraak en een harde doffe klap....een halve spar brak af en viel precies op een stuk waar we een paar minuten daarvoor hadden gelopen...dan realiseer je je dat het best gevaarlijk is... Bij de één na laatste drift liep ik met Kahlua helemaal aan de linker flank langs een hek (dit keer geen geweren links van mij). Eddie met z'n geweer 10 meter rechts van me. Na een kleine 50 meter gaat Kahlua compleet uit haar dak. Blaffend en grommend komt ze naar me teruggelopen met de staart en de nekharen in de lucht. Ik roep Eddie en zeg dat daar wat moet zitten. We lopen heel langzaam naar de plek waar ze wat had gezien (inmiddels had ik Kahlua aangelijnd) en zien tot onze verbazing een groot varken met de rug naar ons toe onder een denneboompje liggen, duidelijk klaar om weg te rennen. Binnen 2 seconden staat het varken op en rent parallel aan de linie naar de rechter flank. We roepen nog heel hard "zwijn naar rechts!" en na korte tijd 2 schoten. Al snel komt het bericht door de porto dat de Bache van dichtbij geschoten is! Iedereen helemaal blij en de drift wordt verder afgeblazen. Ik kan je zeggen dat het best een spannend moment was of de Bache zou aanvallen of zou vluchten. Gelukkig was het geen Keiler... Op dat moment was ik nog trotser op m'n Kahlua en liep met een brede smile naar het zwijn toe. Dat hebben we toch maar een geflikt! Hierna deden we nog één drift in de schemer maar dat leverde verder niets op. Inmiddels waren we zo ver van de vertrekplek dat we nog een stief half uurtje door het donker terug moesten lopen. Aangekomen bij het vuur stond de borrel klaar en het tableau was gemaakt. De Koningsschutter werd geëerd en ook Kahlua en ik mochten poseren bij het zwijn. Om een uurtje of 6 hebben we de biezen gepakt en zijn we met een man/vrouw of 30 lekker gaan eten in het restaurant onder het genot van de nodige schnaps, bier en gezellige liederen uit de accordeon van een van de gastjagers. Om 21.00 zijn we weer vertrokken en ik werd zeer vriendelijk bedankt voor mijn Kahlua. In 4 jaar tijd is er nog geen een zwijn tijdens een drift geschoten. Dit maakte het ook voor mij heel erg speciaal. Er is zeker nog een volgende keer. Met Kahlua of met geweer, we zullen het zien. Dick, Helen en Fred bedankt voor deze fantastische dag!