Van de Doornburght

Zaterdag ochtend 17 september vroeg in de ochtend zo rond 5.30 gaat m’n wekker. Kahlua, mijn Weimaraner Langhaar, hoor ik beneden al ontwaken. Ze weet denk ik dat we leuke dingen gaan doen vandaag. Inderdaad, we gaan naar Nordhorn Duitsland om mee te doen aan de Gebruikshondenproef van St.Hubertus uit Den Haag. Dick heeft me een aantal weken geleden gevraagd om mee te doen aan deze wedstrijd zodra het zo mocht zijn dat er niet al te veel mensen inschrijven. Er is maar plek voor tien deelnemers. Gelukkig voor ons mogen we van de partij zijn! Met Edwin, m’n jachtmaatje, had ik afgesproken dat ik om 06.00 bij hem zou zijn zodat hij ook eens kon meemaken wat dit nu precies inhoud. Als jager is het belangrijk dat je een hond hebt die van alle markten thuis is, of in ieder geval kan beschikken over een hond die dat is. Gelukkig heb ik mijn trouwe Weimaraner al bijna 5 jaar en ze mag regelmatig met me mee op jacht. Zo ben ik er uiteindelijk zelf toe gekomen om mijn jachtakte te gaan halen en daar heb ik nog geen seconde spijt van gehad. Wat is het toch mooi om met je eigen hond samen in het veld te zijn. Enfin, deze dag zou voor mij een uitdaging zijn voor een aantal onderdelen tijdens deze proef. Op nummer één stond voor mij het zweetwerk, wat ik met Kahlua nog nooit gedaan had en op de tweede plaats kwam het werken met een vos.

Om 08.30 werden we bij der Flugplatz Nordhorn-Lingen in het jachtdomein Klausheide ontvangen met een lekker bakkie pleur ( zoals ze dat in Den Haag zeggen…) en een groot stuk warm appelgebak. Tijdens de koffie kregen we instructies over deze dag en werden de lootjes verdeeld. Ik was de gelukkige met nummer 10..:-) Dit gaf me toch wel een beetje de gelegenheid om de rest van de dag de meeste kunstjes af te kijken. Maar uiteindelijk moeten we het natuurlijk als een team laten zien. Jordy (de jachthouder), Dick en André (combinanten) van het jachtdomein waren ook van de partij. Alleen Dick deed niet mee want die zat in de organisatie. Ik kende niet zo veel mensen van St.Hubertus maar des te leuker is het om nieuwe mensen te leren kennen.

Keurmeesters waren Marcel Annokkee, Ruud Onderwater, Jan Grootendorst en helper was Ger Groger, een leuk en relaxed stel dat hele mooie proeven had uitgezet. Even een greep uit de proeven die we deze dag gingen lopen. Boswerk, waaronder zweetwerk, roofwildsleep, haarwildsleep, Stöberen in het bos en Buschieren (testen van de schotvastheid). Gehoorzaamheid, de gebruikelijke oefeningen maar dan in dicht begroeid bos. Apporteren, waaronder konijn, eend en vos.

Als eerste begonnen we met het vooruit sturen en komen op bevel. Vervolgens gingen we naar het apport van de vos…..Dat ging dus voor geen meter… Kahlua vond de vos maar stinken en die liet ze dus liggen. Ik kreeg een herkansing met een vossen dummy en die pakte ze natuurlijk wel… Uitkomst 1 punt… Beter iets dan niets zullen we maar zeggen en we weten gelijk waar we aan moeten werken. Dit zelfde gold voor de sleep van de vos. Ze vond de vos wel maar liet hem wederom liggen. Herkansing met de dummy en weer 1 punt. Aangelijnd volgen door dichte dekking deed ze prima en we haalden 3 punten omdat ze een beetje achter bleef. Ook het plaats houden met schot deed ze voortreffelijk, ze is tenslotte goed gewend aan het schot dus daar zijn we vrij zeker op. Vervolgens kregen we de sleep van het konijn en ook die deed ze prima. Ondanks dat het konijn vréselijk stonk bracht ze hem keurig binnen zonder te “vouwen”…ze heeft soms de neiging om een konijn helemaal in haar bek te nemen. Inmiddels liep het tegen de middag en de broodjes werden de “Sammelplatz” binnengebracht. Bakkie pleur met een borreltje erbij en de sfeer zat er bij iedereen goed in. Na de lunch werden de zweetsporen met grote zorgvuldigheid om beurten uitgezet en dat was voor mij het hoogtepunt van de dag. Na 5 zweetsporen gingen de nummers 1 t/m 5 in een ander stuk van het domein Stöberen. Het is dan de bedoeling dat je je hond systematisch laat zoeken naar wild en ondertussen klinken er een paar schoten om te kijken hoe je hond reageert. Wij zaten nog te wachten op de Sammelplatz en Kahlua lag in diepe slaap…intussen klonken er een paar schoten en ze reageerde niet eens…hummmm, is m’n hond soms doof? Niet te geloven, alle honden waren alert op schot en die van mij ligt te pitten…Gelukkig is ze alerter als ze aan het werk mag. Vervolgens gingen we Buschieren, dit is op linie staan langs op een pad waar drijvers veel herrie maken in het bos en de jager met geweer achter elke hond langs loopt om te kijken hoe “honkvast”iedere hond is als er geschoten wordt. Kahlua zat los naast me en zat een beetje te piepen van enthousiasme maar bleef als een huis zitten. Ik kreeg er zowat kippenvel van. Eindelijk mochten we dan aan ons zweetwerk gaan beginnen. Tuigje om, lange lijn vast en toen werd ik toch een beetje zenuwachtig….Dat moet ze gevoeld hebben want de lijn stond direct strakker dan normaal, ha ha, honden voelen dit direct. Kahlua zette ik in bij de aanschotplaats en ze snapte al snel wat de bedoeling was, bloedspoor volgen en gaan! Met een mooi tempo werkte ze rustig het spoor uit en we vonden na zo’n 50 meter een reeënpoot die ze keurig wilde apporteren. Ik pakte deze aan en ze ging weer verder met de neus laag over de grond. Over boomstronken heen, onder takken door, om bomen heen, het was ook voor mij hard werken om haar bij te houden. Ineens gaat haar neus de andere kant op en stopt ze bij uitwerpselen van een Wildzwijn…..shit…het zal toch niet hè! Snel draait ze weer om en vervolgt haar weg richting het Ree, gelukkig ze had zich niet laten afleiden. Bij het ree aangekomen wilde ze ook deze apporteren en het drong tot me door dat we het goed hadden gedaan. Wat een kik geeft dat zeg! Keurmeester Ruud gaf ons de Waidmannsheil en we kregen beiden onze “breuk”. Missie geslaagd zou ik zeggen.
Na het zweetwerk moesten wij ook Stöberen en daar ging ook alles voortvarend. Kahlua bleef onder het geweer werken en op schot keek ze even op om te kijken wat er voor wild zou komen. Ik mocht haar weer aanlijnen en ook hier haalden we volle bak.
Inmiddels was het einde van de dag bijna in zicht, alleen moesten de punten nog verdeeld worden. Na lang overleg, optellen en vermenigvuldigen en herbereken kregen we de uitslag. 5e werden we, niet slecht kan ik wel zeggen. De winnares Laura met haar Vizla kreeg een mooie beker en een hele grote wisselbokaal. Jordy was de eigenlijke winnaar maar die deed net als ik buiten mededingen mee. Binnenkort moesten we maar met de cursus zweetwerk gaan beginnen!

Na afloop zijn we met de hele groep nog ergens wezen eten en moe maar zéér voldaan huiswaarts gegaan.

Dick, Ruud, Marcel en Jan, heel erg bedankt voor deze leuke dag.